شاید برای بسیاری از ما این پرسش مطرح شود که کاغذهای غیرقابل بازیافت کدامند؟ پاسخ این سؤال، به درک درست از فرآیند تولید و بازیافت کاغذ باز می گردد. سالانه میلیون ها درخت برای تولید کاغذ قطع می شود و این امر تأثیر قابل توجهی بر تغییرات اقلیمی و تخریب زیست بوم ها دارد. بازیافت، راهی مؤثر برای کاهش فشار بر منابع طبیعی است، اما همه انواع کاغذ در این چرخه قرار نمی گیرند.
در فرآیند بازیافت، کاغذ های مصرف شده به خمیر تبدیل و سپس الیاف سلولزی آن مجدداً فشرده می شود تا ورق های جدید ساخته شوند. با این حال، وجود آلودگی های شیمیایی یا مواد غذایی، کوتاهی الیاف و ترکیبات غیرسلولزی، مانع از بازیافت برخی از کاغذها می شود.
در کارخانه کاغذسازی کیمیا و سایر واحدهای صنعتی مشابه، کنترل کیفیت خمیر بازیافتی اهمیت زیادی دارد، زیرا ورود مواد آلوده می تواند کل فرآیند را مختل کند. در این مقاله به بررسی علمی دلایل غیرقابل بازیافت بودن برخی از انواع کاغذ پرداخته و پنج دسته اصلی از کاغذهای غیرقابل بازیافت را معرفی می کنیم. آگاهی از این موارد می تواند گامی مؤثر در تفکیک زباله، صرفه جویی در منابع و حفاظت از محیط زیست باشد.
کاغذهای آلوده به مواد غذایی
یکی از مهم ترین انواع کاغذهای غیرقابل بازیافت، کاغذها و کارتن هایی هستند که با مواد غذایی تماس داشته اند. جعبه های پیتزا، لیوان های کاغذی و بستهبندی های چرب نمونه هایی از این دستهاند.
در فرآیند بازیافت، کاغذ با آب ترکیب می شود تا به خمیر تبدیل گردد؛ وجود چربی و روغن در این مرحله باعث از بین رفتن چسبندگی الیاف و آلودگی کل خمیر می شود. از این رو جداسازی این نوع کاغذها در مبدأ ضروری است. مطالعات سازمان محیط زیست نشان می دهد که آلودگی روغنی می تواند تا ۳۰٪ از بازده خمیر تولیدی را کاهش دهد و کل دسته را غیر قابل استفاده کند.
بدون دیدگاه